เรื่องราว...ที่ไม่เคยจบ
posted on 03 Jun 2012 16:33 by tunnylifehereความรู้สึกที่เหมือนกับมีผีเสื้อบินวนอยู่เต็มท้อง..
จะมีสักกี่คนที่จำความรู้สึกเช่นนั้นได้
หากยังจำกันได้ หลายคนคงเข้าว่าผมหมายถึงความรู้สึกแบบไหน
.
.
.
นานแล้วนะที่ผมไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับสิ่งนี้
.
หลังจากที่ผมปล่อยเรื่องราวให้หายไป
...จากความทรงจำ
.
.
.
ย้อนเรื่องราวไปยังชายหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง ทุกอย่างรอบกายล้วนเฉกเช่นความไม่มีอะไรของเค้า
เค้าชอบที่จะเดิน เดินไปยังปลายที่ไม่รู้จักมาก่อน การเดินจึงเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้เค้ารู้สึกว่า เค้าช่างกลมกลืนไปกับรอบกาย ช่างเป็นความธรรมดาที่สุดที่เค้าจะพึงมีได้
บ้างก็เห็นว่าติส บ้างก็บอกว่าเพี้ยน
ที่จริงคงเป็นเส้นบางๆ ระหว่างสองสิ่งนี้มากกว่า
น่าแปลกที่ใครหลายๆ คนเลือกที่จะฟังความหมายของชีวิตจากชายคนที่ไม่มีแม้แต่เรื่องที่จะทำให้หัวใจเต้นได้ผิดจังหวะ
คงเป็นนิสัยที่ชอบเฝ้ามองจึงทำให้เค้ามักเข้าใจในพื้นฐานของจิตใจคน
ความริษยา
ความหลงตัวเอง
ความเห็นแก่ตัว
ความมีน้ำใจ
ความรัก
.
.
.
สิ่งที่เข้าใจได้ง่ายที่สุดแต่ทำได้ยากที่สุดคงเป็น ความรัก
หลายสิ่งเกิดขึ้น บ่อยครั้งที่คนละเลยที่จะสนใจ แม้เศษเสี้ยวของเนื้อหาเล็กๆ
จะมีใครสนใจความริษยาจากคนหนึ่งสู่คนหนึ่ง หาไม่คนเป็นเพียงความกล่าวถึงแล้วจบลงในพริบตา
หากแต่ไม่เหมือนกับความรัก.. ที่รายละเอียดมักฝังตำให้จิตใจ
เข้าใจแต่ทำยากที่สุด
ชายหนุ่มได้มีโอกาสเฝ้ามองความรัก หลายต่อหลายครั้ง
ทั้งที่สร้างเอง และจากคำกล่าวต่าง ๆ
โดยมากวิถีแห่งความรักนำมาซึ่งความสุขเสมอ แต่กระนั้นแล้ว ความรักจำต้องมาพร้อมๆ กัน
ชายคนนั้น เคยกล่าวไว้ว่า หากวันใดเราวิ่งตามความรัก เมื่อถึงวันที่เราตามทัน เราจะพบว่าตัวเองมีแต่ความเหนื่อยล้า และหมดแม้แรงจะก้าวเดินต่อ
แต่หากวันใดที่เราเพียงเฝ้ามองและรอคอยมัน ความรักจึงจะวิ่งเข้าหา..
.
ไม่จริง...
ความรักไม่เคยวิ่งเข้าหาใคร เพียงแต่มีคนสองคนที่นำพาความวิ่งมาพบเจอกันในเวลาเดียวกันต่างหาก
เมื่อคราที่คนที่เป็นเพียงนักทฤษฎีแห่งความรัก ได้มาพบความเป็นจริงของสิ่งนี้
ก็ไม่ต่างอะไรกับ เด็กน้อยคนหนึ่ง ไร้เดียงสานักเมื่ออยู่ต่อหน้า ความรัก ที่ยากหยั่งถึง...
.
.
.
การเล่นกับจิตใจของตัวเองแม้นว่ายาก นับประสาอะไรกับ การเล่นกับจิตใจที่ไม่ใช่ของเรา
ความแปลกอย่างหนึ่งกล่าวว่า ความเข้าใจ และความใส่ใจ ต่างหาก คือความรักที่แท้จริง
หากเราเข้าใจในอาหารมื้อหนึ่งของวัน สรรหาด้วยความใส่ใจในผู้ที่กิน เท่านี้จะกล่าวได้หรือไม่ถึงความรักที่มีต่อคนรอบข้าง
หากเราสองเข้าใจและใส่ใจ สองสิ่งนี้คงทำให้ความรักยั่งยืน
เพียงแต่ความรักมักเกิดขึ้นเร็วกว่า ความเข้าใจและความใส่ใจจะตามทัน
.
.
.
อย่างที่เค้าว่า กว่าสองเราจะเข้าใจก็คงสายไปสินะ
.
.
.
ปล. ไม่ได้เขียนเรื่องแบบนี้มานานแล้วแหะ
ปล.2 หวังว่าความเข้าใจจะตามมาทันนะ
edit @ 3 Jun 2012 16:50:22 by tunny
