Do, A deer a female deer....

posted on 31 Dec 2012 11:41 by tunnylifehere


แด่วันคริสมาสที่รัก........

…Do, A deer a female deer…

เสียงทำนองเพลงในคืนวันอันหนาวเย็น บทเพลงเสนาะผ่านค่ำคืนแห่งเสียงหัวเราะ ไก่งวง และกล่องของขวัญ

แสงไฟดวงน้อยจากต้นคริสต์มาส สว่างไสวราวกับหิ่งห้อยในหมู่แมกไม้ ราวกับภาพที่สวยงาม ดั่งความฝันในวัยเยาว์...

...ดั่งความฝันในวัยเยาว์...

.

เตาผิงในบ้านหลังเล็ก ส่งความอบอุ่นไปทั่ว ภายในกลับปรากฏบริเวณที่แสนกว้างขวางคาดกับสายตา จากห้องหนึ่งสู่ห้องหนึ่ง จากประตูสู่หน้าต่าง จากบันไดสู่หลังคาบ้าน ช่างไกลเกิน...

...กว่าจะอยู่คนเดียว

.

…Do, A deer a female deer…

เสียงทำนองเพลงในคืนวันอันเหน็บหนาว บทเพลงไพเราะผ่านหูของชายหนุ่มไป คงไม่มีใครทันสังเกตเห็น ดูเหมือนเค้าจะนั่งอยู่ตรงนั้นซักพักแล้ว หรือบางทีคงนานจนไม่มีใครนึกสงสัย

..สายตาที่ครุ่นคิดอยู่ภายใน แต่กลับจับจ้องอยู่ภายนอก หารู้ถึงเป้าหมาย บางทีอาจเป็น ต้นไม้ ปุยหิมะ เด็กน้อยมากมาย หรือบางทีเพียงแค่มอง..

.

.

...อย่างไร้จุดหมาย

.

“สุขสันต์วันคริสต์มาส”  เสียงของสาวน้อยทำลายความเงียบลง

“สุ ข สั น ต์ วั น ค ริ ส ต์ ม า ส ส ส “ เจ้าของเสียงกล่าวอย่างเน้นเสียงอีกครั้ง

“อ่ะ! เช่นกัน..” ชายหนุ่มโต้ตอบออกไป

ในเมื่อไม่มีความสนทนาต่อ เธอจึงผลัดออกไปอย่างรวดเร็ว

.....

....

..

.

17 ปีก่อน..ปัจจุบัน

อุแว้!  อุแว้!  อุแว้!

เสียงของเด็กหนุ่มนามว่า โด เปล่งเสียงขึ้นในวันที่หนาวเกินกว่าเด็กน้อยจะทนไหว ความเย็นในคืนนั้น พัดพาเด็กน้อยสู่ประตูของบ้านแห่งหนึ่ง บ้านซึ่งพ่อแม่มัก “ไม่มีทางเลือก”

บานประตูไม้ขนาดใหญ่ถูกเปิดออก เสียงเอี๊ยดอาด กลบเสียงร้องของเด็กน้อย เหลือเพียงความรู้สึกที่ราวกับน้อยใจในโชคชะตา

โด เติบโตท่ามกลางเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน ด้วยความที่เป็นเด็กผู้ชาย การทะเลาะระหว่างกันจึงหนีไม่พ้น

โด เป็นเด็กขี้โมโห ไม่เคยฟัง หรือยอมใคร ทุกคนมักจะกวนประสาทด้วยการล้อเลียนชื่อของเค้า ไม่มีใครรู้ที่มาของ โด แม้แต่ชื่อของเค้า มีเพียงเสียงเพลงในวันคริสต์มาสที่ดังขึ้นไปพร้อมกับเสียงร้องในคืนนั้น

.

.

ต่างจาก เดียร์ เด็กสาวที่รักวันคริสต์มาสเป็นชีวิตจิตใจ เธอเกิดในบ้านหลังเดียวกัน ภายหลังที่แม่ของเธอจะหนีออกไปไม่นาน เธอก็ถูกส่งงกลับมาในบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้าอีกครั้ง ช่างเหมือนชะตาเล่นตลก

สาวน้อยเป็นเด็กที่นิสัยอ่อนโยน ใจดี แต่กลับไม่เคยยอมแพ้ต่ออะไรก็ตามที่เห็นว่าผิด ภารกิจหลักของเธอจึงเป็นการวิ่งไล่ตีกลุ่มเด็กผู้ชายที่ชอบมาวิ่งไล่เตะหมาแถวบ้านอีกที

เธอมักพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาเสมอ ๆ ว่า “ทุกชีวิตมีค่าในตัวของมันเองนะ” นั่นทำให้เธอปกป้องทุกชีวิตที่ถูกกลั่นแกล้งเสมอมา

.

...เป็นธรรมดาที่ โด และ เดียร์ จะเป็นคู่ปรับกัน โดเป็นหนึ่งในเด็กที่ชอบไล่เตะหมา และแน่นอน เดียร์ จึงเป็นหนึ่งในเด็กที่ชอบไล่เตะ โด

.

ทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน เรื่องราวของเด็กทั้งสองจึงมีส่วนประกอบของเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกันเสมอ

...ความรู้สึกก็เช่นเดียวกัน

….

..

.

2 ปีก่อน... ปัจจุบัน

ราวกับเพียงชั่วนิทาน 1 บท เด็กหนุ่มได้กลายเป็นชายหนุ่ม โด ยังคงไม่เกรงกลัวใคร และสร้างปัญหามาตลอด เค้าช่างสนุกกับสิ่งต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามา ทุกคนล้วนเอือมระอากับการกระทำและไม่อยากที่จะเข้าใกล้ มีเพียง เดียร์ ที่ยังอยู่เพื่อทะเลาะกับ โด

“เราว่านายไม่ใช่คนแบบนี้นะ” เดียร์กล่าวปรามหลังจากที่เค้าเริ่มโยนก้อนหิมะที่ใส่คนแก่ที่เดินผ่านไปมา

“เธอจะสนใจด้วยหรอ” เค้าโต้กลับ

“อย่างน้อยแววตานายก็ไม่ใช่” เธอกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไป

ราวกลับมีมีดแหลม ๆ พุ่งเข้าที่หัวใจ

.

...เบื้องหน้าที่เห็นหาใช่จิตใจของเค้าหรอกหรือ การกระทำที่ปกปิดเรื่องราวที่บาดหัวใจมาตลอด หรือแท้จริงเค้าเพียงแค่เรียกร้อง...

.

.

…Do, A deer a female deer…

เสียงทำนองแห่งค่ำคืนที่แสนเหงา โด ยังคงนั่งกอดเข่าอยู่ข้างหน้าต่าง เตาผิงที่แสนอบอุ่น ทำได้เพียงให้อุ่นกาย หากไม่อุ่นใจเลยซักนิด

คืนคริสต์มาสคืนนี้ คงไม่ต่างจากคืนอื่น ๆ ก็แค่ แสงไฟ กล่องของขวัญ อาหารอร่อย ๆ ก็แค่นั้น กับความรู้สึกที่ว่างเปล่า จะมีอะไรเข้ามาเติมเต็ม และความรู้สึกที่กำลังจะเอ่อล้นละ จะมีสิ่งใดเข้ามาปลดปล่อย

 

ภายใต้อากาศที่หนาวเย็น ภายใต้เสียงหัวเราะ ภายใต้ที่นั่งข้างหน้าต่าง กล่องของขวัญใบน้อยถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี..

.

“นี่นายจะนั่งอยู่ตรงนั้นอีกนานไหม” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

“ก็จนกว่าวันนี้จะหมดไปละ” เค้าตอบส่ง ๆ

“นายนี้น่าเบื่อชะมัดเลย”

“ไหนละของขวัญของฉัน” สาวน้อยกล่าว

“ไม่มีหรอก”  “ใครจะไปให้คนน่ารำคาญอย่างเธอ”

ช่างปากไม่ตรงกับใจ สิ่งเดียวที่ชายหนุ่มปฏิเสธมาตลอดคงเป็นใจของตนเอง ที่เรียกหาแต่ความรู้สึกจากหญิงสาว

.

.

.

5 ชั่วโมงก่อน.. ปัจจุบัน

ชายหนุ่มเตรียมพร้อมกับสิ่งที่เอ่อล้นอยู่ข้างใน ของขวัญ ดอกไม้ ชุดหล่อ ค่ำคืนนี้ ค่ำคืนที่มีความสำคัญกับเธอ และอาจเป็นคืนที่เค้ารอคอย

ไม่ว่าคำตอบจะเป็นเช่นไร เค้าก็พร้อมที่จะยิ้มให้กับเธออีกครั้ง

.

.

.

เค้านั่งรอเธอที่ข้างหน้าต่าง ครุ่นคิด รวบรวมความกล้า และความคิด เวลานี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว ทั้งกล่องของขวัญรูปหัวใจห่อด้วยกระดาษสีฟ้าที่เธอชอบ

...เพียงแต่...

...กล่องของขวัญใบนั้นหายไป...

 

“นายไม่มีของขวัญให้ฉันจริง ๆ หรอ” สาวน้อยกล่าวด้วยน้ำเสียงปนน้อยใจ

“อืม” ชายหนุ่มกลั่นใจตอบ

“งั้น..” หญิงสาวกล่าวพร้อมหยิบของบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกง

“หัวใจเล็กสีฟ้านี้.. ก็คงต้องตามหาเจ้าของต่อไปละ”

“ห๊ะ!!!” ชายหนุ่มเก็บอารมณ์ไม่อยู่ “ของเรานิ”

“ฮ่าๆ นั้นไงๆ ไอ้รสนิยมแบบนี้แหละนา เดาไม่ยากจริง ๆ” สาวน้อยร่าเริงไปกับชัยชนะเล็กๆ

“จะเอาไปให้ใครหรอ พ่อหนุ่มนักรัก”

“ให้เธอแหละ” เค้าตอบอย่างไม่รีรอ

เธอหน้าแดงในทันที “ให้ฉันหรอ”

“อืม” เค้ายิ้ม

.

.

.

...เธอก็เช่นกัน

.

.

…Do, A deer a female deer…

เสียงเพลงแสนไพเราะด้วยรอยยิ้มของหนุ่มสาว บรรเลงท่ามกลางความรักที่ก่อเกิด ก่อนจะเริ่มบทเพลงท่อนต่อไป ขอให้เพลงนี้...

...

...บรรเลงชั่วนิรันดร์


___________________________________________________________________________

ติดตามอ่านเรื่องราวทั้งหมดของ Twitteen Project >> Sound Of Music ตามลิงค์นี้

 

edit @ 31 Dec 2012 12:11:22 by tunny

พักผ่อน... กันเถอะ

posted on 09 Jun 2012 14:18 by tunnylifehere

สุดสัปดาห์คงเป็นวันที่หลาย ๆ คนรอคอยเลยทีเดียว

แต่สำหรับผม .. ผมไม่ชอบวันหยุดเลย

.

.

.

จริง ๆ แล้ว ผมโกหกน่ะ ใครบ้างจะไม่ชอบวันหยุด เพียงแต่...

 

.

.

.

ผมมักมีคำถามมากมายอยู่ในหัว

ผมจึงจินตนาการไม่ออก หากวันรุ่งขึ้นผมหมดสิ้นคำถามกับทุกสิ่งแล้ว โลกจะไม่น่าอยู่แค่ไหน

 

การพักผ่อนในวันสบายของใครบางคน น่าจะเริ่มขึ้นพร้