ขี้เกียจ...ฝัน

posted on 06 Jan 2012 16:04 by tunnylifehere
หลายครั้งที่คนเราก้าวออกจากจุดที่ตัวเองยืนอยู่...
.
.
.
เพื่อค้นหาจุดยืนใหม่ ๆ
 
 
เป้าหมายใหม่ ๆ
 
หรือแม้แต่เพื่อเปลี่ยนแปลง เส้นทางที่เคยเดินอยู่
 
 
วันเวลาในช่วงที่ผ่านมา อะไรทำให้เราได้เข้าใกล้เป้าหมายเหล่านั้นบ้าง
 
และแน่นอน แล้วอะไรดึงเราให้ออกมาจากจุึดที่เราหมายปอง
 
 
.
.
.
.
 
แสงอาทิตย์สาดส่องร้อนแรงในช่วงฤดูหนาว
แม้ลมพัด แต่หยาดเหงื่อก็มิยอมแพ้
.
.
 
ผมเคยตั้งเป้าหมายไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว...
 
และได้ตัดสินใจครั้งใหญ่ไป โดยการออกจากบริษัทที่มีความมั่นคงมาก เรียกได้ว่าใคร ๆ ก็รู้จัก ถ้าได้ยินชื่อ
 
ความคิดในตอนนั้นคือ...
 
"เรากำลังห่างไกลจากความฝันไปเรื่อย ๆ"
 
"ไม่ได้ละ ต้องรีบกลับมาให้เร็วที่สุึด"
 
ผมยอมทิ้งจุดนั้น เบี่ยงสายอาชีพ...
และกลับมาอยู่บ้าน
 
.
.
.
 
ก้าวแรกเริ่มแล้ว
 
ผมเข้าสู่เส้นทางที่มีโอกาสมากขึ้นกว่าแต่ก่อน..
 
สิ่งแวดล้อมที่ผมไม่สามารถทำอะไรได้เลย นอกจากทำงาน และนอน ผมทำได้เท่านั้นในครั้งก่อน
 
ความตั้งใจกลับมาอีกครั้ง แรงฮึดกลับมาอีกรอบ
 
ปณิธารจึงเกิดขึ้น
 
"ทำอาหารอาทิตย์ละครั้ง"
 
 
 
 
 
ช่วงสองอาทิตย์แรก...
 
คาโบนารา
แกงกะหรี่
ขนมกล้วย
สปาเกตตี้ผัดขี้เมา
เครมบูเล่
ปลากะพงทอดน้ำปลา
ยำปลากระป๋อง
มาม่าผัด
 
...
...
...
 
ทุกสิ่งทุกอย่างถูกสร้างสรรขึ้นมา เพื่อความฝัน
.
.
.
.
 
 
ก้าวต่อมาจึงเริ่มขึ้น
 
ผมเริ่มหาความรู้ในส่วนที่กว้างขึ้น
 
Internet website
 
หนังสือมากมายถูกซื้อมา
 
 
Gourmet & Cuisine
ครัว
Food Stylist
 
ความรู้มากมายจึงถูกนำมากองไว้ เพื่อเตรียม เพื่อเก็บเกี่ยว... และเพื่อความฝัน
 
 
ทุกอย่างพร้อม ห้องครัว อุปกรณ์ ตำรา เหลือเพียงปฏิบัติ และฝึกฝน
 
.
.
.
.
.
.
 
 
กระแสเริ่มมาหนาหู...
...ข่าวแจ้งว่า่ น้ำท่วมอยุธยาแล้ว....
และคงเข้ามาในกรุงเทพเร็ว ๆ นี้
 
 
ผมต้องเก็บของทุกอย่าง ที่เตรียมไว้ทั้งหมด
 
 
ความฝันจึงหยุดลง
 
เหมือนหนังเรื่องนึงที่เราต้องกด Pause ไว้
 
กว่าจะได้มาดูอีกครั้งเราอาจจะลืมส่วนที่ผ่านมาแล้วไปก็ได้
.
.
.
 
ค่ำคืนหนึ่งระหว่างที่ผมเก็บของเพื่ออพยพ ฝ่าฟันน้ำเหนือเข่า ออกสู่ที่พักแห่งใหม่
 
กองหนังสือยังคงอยู่ที่เดิม...ที่บนเตียง
 
พร้อมกับความฝันที่ยังอยู่แห่งนั้น
.
.
 
กว่า 1 ปีที่ผมรอคอยจากที่ทำงานเก่า จนก้าวที่เริ่มเดิน
 
บัดนั้น จำเป็นต้องหยุดไว้ชั่วคราว
 
 
หลายเดือนผ่านพ้นไป สถานการณ์ฺเริ่มคลี่คลายลง
 
พื้นที่หลาย ๆ แห่งเริ่มแห้งลง
 
ผู้คนหมู่มากเริ่มเดินทางสู่ที่พักพิงอีกครั้ง
 
แน่นอน ผมกลัีบมาหาความฝันในห้องผมอีกครั้ง...
.
.
.
 
แต่ผมกลับจำไม่ได้ว่า ผม Pause ไว้จุดไหน
 
อาหารมื้อล่าสุดที่ผมทำ กลับเป็นผัดมาม่าง่าย ๆ ที่รสชาติไม่ต่างกับการลวดเส้นและคลุกเครื่องปรุงเอาเอง
 
31 ธันวาคม
 
ผมจึงลองทำหมูกะทะ และน้ำจิ้มสูตรเด็ดที่ใคร ๆ ก็ชอบ ขึ้นอีกครั้ง
 
.
.
.
 
"ไม่อร่อย"
 
ผมรู้แค่นั้น...
 
 
 
เกือบปีกว่าที่ผมไม่จริงจังกับความฝันอีกต่อไป
 
ผมไม่รู้ว่าผมทำอะไรอยู่
 
เพียงแต่ผมก้มลงไปมองที่เท้าและพบว่า
 
ผมติดกับดักบางอย่างซะละ
 
 
 
 
 
.
.
.
 
กับดักที่เรียกว่า
 
 
"ความขี้เกียจ"
.
.
.
.
 
 

edit @ 6 Jan 2012 17:15:23 by tunny

Comment

Comment:

Tweet

:3


เติมไฟ ใน ตัวหน่อยยยย

ขอบอก ๆๆๆ
























ความขี้เกียจ อยู่ใน Social Network นี่แหละ

: D


๕๕๕๕๕๕๕๕๕
























ตอนนี้ ข้าพเจ้ากำลัง

เอาตะเกียงไปต่อไฟ


ทีละจุด ๆ


ติดช้าหน่อย

ลมแรงบ้าง



ก็ยังติดดี

พอที่จะทำให้เรา เห็นทางที่ชัดกว่าที่มืด


: )


การขี้เกียจ ทำได้กับทุกสิ่ง

ยกเว้นทำกับสิ่งที่เราสนุกที่สุด
อารมณ์นี้ผมก็เคยเป็นเหมือนกัน
ทำๆหยุดๆ บางวันขยัน บางวันก็ขี้เกียจ
แต่บางทีสภาพแวดล้อมภายนอกก็มีส่วนเสริมความขี้เกียจด้วย
ถึงจะขจัดความขี้เกียจได้ไม่หมด
แต่ก็จะพยายามลดให้มันน้อยลง double wink

#14 By นายอะติม on 2012-01-13 20:28

น้ำจิ้ม สูตรว่าไงครับ? = = จะลองทำตามดู เผื่ออร่อย

ปล.ขอบคุณครับที่ติดตามการ์ตูน ซ้าน... สั้น...

#13 By นางสาวแจ๊ค on 2012-01-11 19:59

big smile double wink surprised smile confused smile

#12 By Nami on 2012-01-10 11:21

ทำไมชีวิตเหมือนเราเลยอ่ะ

เปี๊๊ยบเลย

#11 By axolotl on 2012-01-09 11:06

เหมือนผมเลยแหะ...

ความฝันหลายๆอย่างของผมก็หยุดเพราะคำนี้ละ

สักวันเราจะปัดเป่ามันออกไปครับพี่ฮ่า ๆๆ

(วันไหนละ?)

Hot! Hot! Hot!

#10 By Towhubod on 2012-01-08 21:18

อาการเดียวกันเลย
สู้ๆนะ เป็นกำลังใจ
สวัสดีปีใหม่
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#9 By Nirankas on 2012-01-08 18:04

โรคเดียวกันกับผมเลย โรคขี้เกียจ
open-mounthed smile Hot! Hot! Hot!
สู้กับกำลังใจของตัวเองยากมาก ขอให้สำเร็จนะคะ

#7 By จดจำไว้เสมอ on 2012-01-07 05:37

เห็นทีเอนทรี่นี้ ดิวต้องเม้นยาวแน่ๆเลย
อ่านจบ นึกถึงตัวเองในตอนนี้ เหมือนกันค่ะ

สิ่งที่กำลังจะถูกหยิบยื่นให้...
ใครๆก็ว่าดี น่าจะรับไว้นะ งานสบายๆ ค่าตอบแทนสูง
แล้วก่อนหน้านี้ ดิวเคยคิดว่า ถ้าได้ทำสิ่งนี้
ดิวจะมีความสุขกับมัน

แต่กับอีกสิ่ง...
เป็นสิ่งที่ทำอยู่ ค่าตอบแทนไม่สูงหรอก
เป็นสิ่งที่ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะต้องทำด้วยซ้ำ
การเริ่มต้น ไม่สวยเอาซะเลย
เคยคิดว่าจะปลีกตัวออกมาด้วยซ้ำ
แต่พอลองได้ตั้งใจทำจริงๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าหลงรักไปตอนไหน ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน
แต่ทำมันแล้วมีความสุข สบายใจ
จนบางทีเกือบลืมความฝันไปซะแล้ว

เลือกสองอย่างก็ไม่ได้ด้วยสิ
บางที สิ่งที่ฝัน มันก็ไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิตนะ
เห้อออ ตอนนี้ รู้สึกว่า "ขี้เกียจจะทำสิ่งที่ฝัน"
แต่ "ขยันจะทำในสิ่งที่เป็นอยู่" ซะแล้วววว ว ว


ปล. เอนทรีนี้ เป็นตัวตนของพี่เหมือนที่พี่เคยบอกไว้จริงๆด้วย
แล้วก็บังเอิญว่ามันคือดิว ตอนนี้ด้วยสิ



Hot! Hot! Hot! Hot!

#6 By จับฉ่าย on 2012-01-06 21:09

สลัดความขี้เกียจทิ้งครับพี่
แล้วทำต่อๆ นะ

ถ่ายรุปให้ดูด้วย ^^

#5 By Boymang*~ on 2012-01-06 20:57

ไมได้ขี้เกียจหรอกมั้ง เพียงแต่ไม่มีเวลาหันกลับมามองตัวเอง ...

#4 By มด (203.155.108.61) on 2012-01-06 17:45

ก้มลงไปปลดมันออกเลยครับHot!

#3 By ฺBANK500 on 2012-01-06 17:31

ผมก็ยังทิ้งมันไปไม่ได้เหมือนกันนะไอกับดักนี้น่ะ ติดอยู่ที่ขามาตลอดเลย ๕๕๕ สลัดหลุดบ้างไม่หลุดบ้าง แล้วแต่อารมณ์ล่ะนะ อิอิ big smile Hot!

#2 By FN blog! on 2012-01-06 17:23

ออกมาจากกับดักความขี้เกียจให้ได้นะคะ ^ ^ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#1 By J-Si-Pun-Ja on 2012-01-06 17:19