ยินดีต้อนรับครับ...

posted on 02 May 2012 19:36 by tunnylifehere

"สวัสดีครับ"


...

...

...

 

 

เสียงเสนาะหูดังขึ้น พร้อมกับประตูบานกระจกที่ถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ

 

 

"มากันกี่ท่านครับ"     ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงสดใส

 

 

"เอ่อ... 4 ครับ"      เด็กหนุ่มตอบกลับอย่างเกรง ๆ

 

 

"งั้นเชิญริมหน้าต่างละกันครับ มองเห็นวิวผู้คนเดินไปมา ผมว่าเพลินดี"

ชายหนุ่มกล่าวอีกครั้ง พร้อมนำทางไปยังจุดหมาย

 

.

.

.

.

.

 

 

"เอ้า... ทำไว ๆ หน่อย ดูแลความสะอาดด้วย อย่าทำลวก ๆ ตั้งใจ ๆ

เฮ้ย ! ทำไมเอามือปาดวะ !

เอ็งอะ เทน้ำซอสเยอะเกินไปแล้ว"

 

หัวหน้าพ่อครัวเริ่มโวยวายอีกครั้งหลังจากที่พ่อครัวคนหนึ่งทำผิดใจ ผิดสายตาของเค้ามากเกินไป

 

หม้อขนาด 32 นิ้วจำนวนหนึ่งถูกเรียงรายอยู่บนเตาแก๊ส เพื่อรอน้ำเดือดจนได้ที่

เส้นพาสตามากหน้าหลายตาเรียงร้อยลงสู่ก้นหม้ออย่างรวดเร็ว

 

สปาเกตตี...

มักกะโรนี...

 

ลิงกวีเน...

 

ฟูซีลี...

 

เปนเน...

 

 

อีกมุมหนึ่งยังมีแม่ครัวตัวเล็ก ๆ บรรจงตระเตรียมเครื่องผักนานาชนิด

มะเขือเทศ บล็อกโคลี แครอท ข้าวโพดต้ม ถั่วลันเตา กระหล่ำม่วง พริกชี้ฟ้าแดง พริกชี้ฟ้าเหลือง

ล้วนถูกทำให้มีขนาดที่สวยงามตลอดจนรูปทรงที่ชวนหลงใหล

 

ไม่ห่างจากกันน้ำซอสชนิดต่าง ๆ ทยอยลงจากเตามาพักไว้ที่จุดพักอาหารร้อน เพื่ออุ่นและรอใส่จานมุ่งหน้าสู่ความสำราญบนโต๊ะอาหาร

.

.

.

.

.

 

“รับอะไรดีครับ”      ชายหนุ่มถาม

 

“เอ... ร้านนี้พึ่งเปิดหรือค่ะ”   สาวน้อยหน้ามนไขข้อสงสัย

 

 

“เป็นเพียงการลองตลาดน่ะครับ ยังไม่ได้เปิดเป็นทางการ”  ชายหนุ่มกล่าววาจา

 

“ร้านดูโปร่งโล่งสบายดีนะค่ะ บรรยากาศสีขาวตัดกับลำไพรสีเขียวขจี” หญิงสาวอีกคนไม่รอช้าที่จะเสริม

 

รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของชายหนุ่มแทนคำตอบ

 

“แล้วจะต้องสั่งยังไงบ้างครับ”    ความหิวทำให้ชายหนุ่มร่างท้วมที่สุดในกลุ่มอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

“เห็นมีเป็นขั้นตอน ๆ ด้วย เลือกเส้น เลือกน้ำซอส เลือกเครื่องเคียง”

 

“อ่า.. ใช่แล้วครับ ร้านเราอยากให้ลูกค้าสามารถเลือกสรรสิ่งที่ต้องการจริง ๆ ได้ โดยพยายามนำเสนอความแปลกใหม่ ซึ่งเกิดจากพวกคุณเอง”

เจ้าของร้านกล่าวต่อไป

 

“พาสตามีเส้นหลายรูปแบบ และหลายน้ำซอส แต่ละเส้น แต่ละชนิด มีความเหมาะสมต่างกันไป แต่ความเหมาะสม ไม่ใช่สิ่งที่ถูกหรือผิดว่า จะต้องเป็นแบบไหน เราอาจทานเปนเนกับเพรสโตซอส หรือมักกะโรนีกับซอสขาว นั้นคือความพอใจครับ”

 

“อืมม... แต่หนูไม่มีความรู้ในเรื่องนี้เลยนะ จะจับคู่ถูกได้อย่างไร” หญิงสาวเริ่มกังวล

 

ชายหนุ่มในชุดผ้ากันเปื้อนรีบตอบทันใด “นั้นละครับ มันจึงเป็นความพอใจที่ลูกค้าสร้างขึ้นมาเอง”

 

.

.

.

.

 

“ระหว่างนี้ใช้เวลาสร้างสรรค์มื้ออาหารให้สนุกนะครับ อีกสักครู่ ผมจะมารับออเดอร์” ชายหนุ่มพูดจบจึงโค้งหนึ่งที และถอยกลับไป

 

.

.
.

.

 

กริ๊งงง..ง  ง ง ง.ง

 

เสียงประตูเปิดขึ้นอีกครั้ง

 

 

“สวัสดีครับ” เสียงจากเจ้าของร้านยังคงทำงานอยู่เช่นเคย

“มากี่ท่านครับ” ชายหนุ่มกล่าวสืบไป

 

 

“มาคนเดียวครับ มาจองโต๊ะไว้ก่อน” คำตอบเล็ดลอดออกมา หลังจากเสียงประตูเงียบลง

 

“จองไว้ก่อน?”    ชายหนุ่มทวนคำ

 

“จองไว้วันไหนครับ”

 

.

.
.

.

 

 "อีก 3 ปีข้างหน้าครับ"

 

ลงในนาม...

 

“ความฝัน”

.

.

.

 

แสงแดดส่องต้องปลายตา สายลมเหือดแห้งลง ในยามเช้าแห่งปัจจุบัน

...

...

อรุณสวัสดิ์ครับทุกท่าน

 

Comment

Comment:

Tweet

เปนกำลังใจให้ ^^

#7 By mod (103.7.57.18|118.173.1.133) on 2012-06-04 14:29

สามปีเชียวหรือ
นานจัง ..

#6 By อิสระรำพัน on 2012-05-16 03:33

5555 เพราะร้านนี้จะต้องเปิดในอีก 3 ปีข้างหน้าไงครับ ^^

#5 By tunny on 2012-05-03 11:11

Hot! Hot! Hot!

3 ปี แนะbig smile big smile

#4 By YiM-YiiM on 2012-05-03 11:01

3 ปีนู่นเลยน่ะ ในฝันด้วย
Hot! Hot! Hot!

big smile

#3 By ภวังค์ on 2012-05-03 09:03

กว่าจะได้กิน อีกสามปีข้างหน้าโน่นเลย
Hot! Hot! Hot!


หายไปนานเลยนะคะ ^ ^

#2 By จับฉ่าย on 2012-05-02 21:43

ต้องไปทานในฝันด้วยดิ..Hot! Hot! Hot!

#1 By Ruriko on 2012-05-02 20:18