บอกลา... สวัสดี

posted on 28 May 2012 19:13 by tunnylifehere

หากสิ่งที่แน่นอนที่สุดกลายเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอนที่สุดฉันใด

 

 

แล้วจิตใจที่ว่าห่างไกลความแน่นอนละ จะเปรียบอันใดได้

 

.

.

.

 

อีกเกือบปีผ่านไปกับการทำงานให้บริษัทที่หลายคนมองว่า...

 

....มีชื่อเสียง โดดเด่น มั่นคง โชคดี

 

อะไรเล่าคือความที่ผู้คนตัดสิน

 

บ่อยครั้งที่สิ่งเหล่านี้มาจากการตัดสินเพียงการเฝ้ามอง

 

สื่อโฆษณา สื่อโทรทัศน์ ป้ายป่าวประกาศมากมาย

 

ภาพพจน์ที่ถูกสร้างขึ้นโดยมุมมองที่ปลุกฝังได้

 

.

.

.

 

ครั้งหนึ่งผมเคยวาดฝันกับสิ่งต่าง ๆ ไว้มากมาย

 

ความฝันถูกพาไปเกี่ยวข้องกับตัวหมากต่าง ๆ หลายชนิด

 

งาน เงินเดือน ครอบครัว เพื่อน เส้นทางระหว่างทาง

 

ตัวหมากที่มักใช้ในการไปให้ถึงฝัน คงหนีไม่พ้น งานและเงินเดือน

 

ใช่แล้วละ งานนำมาซึ่งเงิน และเงินนำไปสู่ฝัน

 

 

แต่คงไม่ใช่ผม..

 

 

ผมมักเอาครอบครัว และระหว่างทางเป็นที่ตั้ง

 

หากงานทำให้ครอบครัวหายไป ผมคงต้องแยกจากกัน

 

หากเงินทำให้ครอบครัวปั่นป่วน ผมก็ไม่จำเป็นต้องมีเพิ่ม

 

 

 

15 พฤษภาคม จึงกลายเป็นวันที่ผมต้องแยกทางกับบริษัทแห่งหนึ่ง

 

ความฝันเรียกร้องให้ผมต้องเดินต่ออีกแล้ว

 

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่มีสัญญาณบอกให้ผมเริ่มขยับอีกหน

.

.
.

 

ผมตัดสินใจไม่ยากเลย...

 

.

.

 

 

เดาไม่ยากเช่นกันที่จะมีการสั่งเสีย เลี้ยงส่งกันโดยคนกลุ่มหนึ่งที่พยายามจะนำผมไปสู่กลุ่ม ไปสู่คำว่า "เพื่อน"

 

 

7 เดือน ที่ผมปิดกั้นการนำพาจากพวกเค้า...

 

เส้นทางของผมสั่งสอนให้ผมอยู่คนเดียวมากกว่า

 

ทำไมผมต้องไปพยายามทำอะไรมากมาย ผมชอบที่จะอยู่คนเดียวกับเสียงเพลง และสายลมบนท้องถนน

 

 

เท้าซ้ายก้าวนำ เท้าขวาเร่งแซง ตามแต่ใจต้องการ ตามแต่จังหวะที่จะคิดสรร

 

....

 

น่าเสียดาย

 

.

.

.

 

ที่จังหวะการเดินของผม ความสุขมักก้าวไม่ค่อยทัน

 

ผมเคยลองหยุดรอ... แต่ดูเหมือนเจ้าความสุขจะหลงทางไปซะแล้ว

 

.

.

.

 

วันหนึ่ง...

 

 

ผมได้ปรับจังหวะการเดิน ซ้ายก้าว ขวาตาม ส่งเสียงบอกจังหวะไปพร้อมกับสิ่งรอบกาย

 

ผมกลับรับรู้ถึงรอยยิ้มบางอย่าง...

 

รอยยิ้มที่เกิดขึ้นในขณะที่มีแต่ความวุ่นวาย

 

รอยยิ้มที่เปล่งออกมาในขณะที่หลงอยู่ในความโกลาหลที่ว้าเหว่ที่สุด

 

รอยยิ้มที่ไม่ต้องแม้เพียงการขยับมุมปากซักเล็กน้อย

 

.

.
.

.

 

เส้นทางระหว่างทางของผมแลดูสวยงามขึ้นนะ

 

อย่างที่ผมบอก..เส้นทางระหว่างทาง เป็นสิ่งที่กำหนดเส้นทางความฝัน

 

 

แม้บางครั้งสิ่งหนึ่งที่สวยงามแต่เรากลับต้องจากไป

แม้บางครั้งสิ่งหนึ่งที่พึ่งเกิด หากแต่กลับไม่ได้ร่วมทางกัน

แม้บางครั้งเราต้องจำจากทั้งหมด...

 

 

"แม้บางครั้งสิ่งหนึ่งจะพึ่งเกิด..."

.

.

 

ผมไม่เคยนึกเสียดายกับการตัดสินใจ

 

พรหมลิขิตคงมีวิธีการของตัวเอง

 

และอีกครั้งที่ผมก็คิดเช่นนั้น..

 

หากแต่..

 
 

 

 

 ผมคงคิดถึงใครบางคนไม่น้อย

.

.

.

 

ลาก่อน...

 

 

edit @ 28 May 2012 20:13:59 by tunny

Comment

Comment:

Tweet

big smile

#11 By mod (103.7.57.18|118.173.1.133) on 2012-06-04 14:27

หวังว่าการจากลาจากเส้นทางนึง เพื่อก้าวเดินต่ออีกเส้นทางจะไม่ใช่การจบลงของทุกอย่าง open-mounthed smile

#10 By blackdahlia (103.7.57.18|171.7.173.206) on 2012-06-02 00:01

ในเส้นทางนั้นมีทั้งเริ่มต้นและสิ้นสุด
แต่ทุกครั้งที่ได้กลับมา คือการเรียนรู้big smile

#9 By : : p l o y d : : on 2012-05-31 19:56

"การพจญภัย รออยู่ข้างหน้า"Hot!

#8 By มาลิกก้าแมน on 2012-05-29 10:24

Hot! Hot! Hot!  สู้ๆ คะ ก้าวต่อไปbig smile big smile

#7 By YiM-YiiM on 2012-05-29 08:44

ไม่ว่าเลือกแบบไหน 
ขอให้สุขกับสิ่งที่เลือกนะคะ

#6 By จับฉ่าย on 2012-05-29 00:47

ไปไหนต่ออะ ?

#5 By Boymang*~ on 2012-05-28 22:08

ทางทุกเส้นที่ก้าวเดินผ่านไป
คือ ความทรงจำ และประสบการณ์...big smile
เรายังเดินไปหาทางใหม่ๆได้เสมอ...open-mounthed smile
Hot! Hot! Hot!

#4 By ภวังค์ on 2012-05-28 21:32

สู้ต่อไป
อย่าลืมพกรอยยิ้มไปทุกที่ ที่ไป
สอง ฮ่าๆๆ
big smile open-mounthed smile confused smile Hot! Hot! Hot!

#3 By Nirankas on 2012-05-28 21:05

บางครั้งคนเรามองหาแลไขว่คว้าความสุขที่ปลายทาง
แต่ไม่เคยสังเกตเลยว่า ระหว่างทางนั้น
ถ้ามองดูดีๆแล้ว จะมีความสุขเล็กๆ
ซ่อนอยู่เสมอ big smile
Hot!
ไม่ว่าเส้นทางชีวิตต่อจากนี้ของคุณจะเป็นยังไง,,
การเริ่มต้นเดินทางสายใหม่ ไม่มีคำว่าสาย,,
สู้ๆ นะ :))

#1 By ช ม เ พ ลิ น * on 2012-05-28 20:16